सांग पावसाशी लढु मी कसा,
दव ओंजळीतला राखु मी कसा,

सर सर धारांचे मला घेरणे,
मला न सांगता मला ओढणे,
नवनवीन ते अनोखे शहारणे,

भाव मनातला थांबवु मी कसा,
सांग पावसाशी लढु मी कसा,

सोडले सारे बहाने ते जुने पुराणे,

अन, वळुन पाहणारे भास दिवाने,
मग, मेघ होतो मी मेघांतला कशाने,

श्वास उरातला उरात दडपु मी कसा,
सांग पावसाशी लढु मी कसा,

झुरताना मग त्या बावर्‍याचे झुरणे,
एका क्षणासाठी एका क्षणी ताटकळणे,
होउन वीज स्वतःवरच ते गडगडणे,

ध्यास श्रावणातला बाळगु मी कसा,
सांगना....पावसाशी लढु मी कसा।

कसं गं तुला काही समजत नाही !
साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे,
तुझ्याशिवाय मला राहवत नाही !

इतक्या सहजासहजी जाऊ का विचारतेस,
भावना का माझ्या तुला जाणवत नाही !
साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे,
तुझ्याशिवाय मला करमत नाही !

तू दुर असलीस की जगही खायला उठतं,
कशातच लक्ष माझं लागत नाही !
एवढही तुला कसं कळत नाही,
तुझ्याशिवाय माझ्या जगण्यालाच अर्थ नाही !

कधी कधी असं वाटतं,
तू फक्त दाखवतेस की तुला समजत नाही !
माझ्या भावना तू चांगल्या जाणतेस,
पण मुद्दामच तू मला भेटत नाही !!

न भेटण्याने आता काही होणार नाही,
मी तुझ्याशिवाय क्षणभरही जगु शकणार नाही !
आपले मिलन ही तर दैवाचीच इच्छा,
त्याला तू किंवा मी टाळु शकणार नाही !!

तुझं नि माझं जन्मोजन्मीचं नातं आहे,
हा काही आज उद्याचा खेळ नाही !
तुझ्याशिवाय मी आणी माझ्याशिवाय तू,
असं स्वप्नातही शक्य होणार नाही !!

किती साधी,सरळ आणी सोपी गोष्ट आहे,
तू हे समजुन का घेत नाही !!

भरलेल आभाळ रात्रभर गळल होत
तिच माझ नात फ़क्त पावसालाच कळल होत

रात्र भर पाउस थेंब अन थेंब सांडुन गेला
तिच्या माझ्या आठवणीवर ओलावा मांडून गेला
भिजण्यासाठी मग मन माझं वळल होत

तिच माझ नात फ़क्त पावसालाच कळल होत

ती रात्र पावसाने भिजवून काढली होती
मग वीजही कडाडून मांडली होती
भर पावसात माझं आभाळ जळल होत

तिच माझ नात फ़क्त पावसालाच कळल होत