जख्मान्चे ओझे जरी ताज़ेच होते.
शब्द का माज़े तरी साधेच होते

असा शोभिवंत गुन्हा तूच केला,
जे मिळाले घाव,ते माज़ेच होते.

पहा थोडी जाळली व्यथा हळू मी,
मनी त्यांच्या आजही काटेच होते.

चरीत्रि त्यांच्या खोटेपणा कसा हा,
आत्मा निजीली, तरी जागेच होते.

मशाली जाळीती तारे,!चांद राती,
मलाही ते जाळाया, आलेच होते.

सर्व होते बोलणारे, सर्व षन्ढ,
आता या देशी फक्तची वाजेच होते.

निशब्द(देव)