तिने दिलेल्या दोन जखमा
एक ओठावर दुसरी काळजात होती
पहीली कधीच सुकुन गेली
दुसरी मात्र कीचांळत होती........

खरतर यात चुक तीची नाही
मीच चुक करून फ़सलो
ती ओठावर असायची
मी काळजात रोवुन बसलो........

आता आयुष्य सरतय
जखमांवर फ़ुंकर घालण्यात
आठवणीच मीठ चोळल की
स्वप्नं डोळ्यातून ओघळतात ...........

मी विसरायचा प्रयन्त करतोय
पण जखंमा काही भरत नाही
तीला जिवनातून वजा केल्यावर
शिल्लक काहीच उरत नाही ..........

सुधीर ...