तू दाता...

दिले नाहिस काहिच, असे म्हणनार नाही
काही दिले तू, असेही म्हणनार नाहि.

लेखनी होती हातात, शब्द होते मनात
भावनांची ऊबळ होती, दाह होता क्षणात
बळ दिलस मनगटात, लिहीन म्हटल काही
हा कसला न्याय म्हणावा, संपली होती शाई

दिले नाहिस काहिच, असे म्हणनार नाही
काही दिले तू, असेही म्हणनार नाहि.

भरकटलो या जंगलामध्ये, तूच दाखवलीस वाट
घशाला पडली कोरड जेव्हा, बाजूला होता पाट
बूडली नाव नदित माझी, शोधीत होतो धरती
तू मात्र उभा होतास, पाहत एकटक तीरावरती

दिले नाहिस काहिच, असे म्हणनार नाही
काही दिले तू, असेही म्हणनार नाहि.

ईवलासाही माझा स्वार्थ नाही,सारी उठाठेव त्यांच्याच पायी
त्यानाच हे न कळावे, भोग हे कसले माझ्या ठायी
आज मागावे तूझ्यापाशी, पण शब्द राहतात मुकेमूके
आशीर्वादासही मंदिरात या, मस्तकही आता का न झुके?

--अमोल