कुणाची तू पोर
करुन शृंगार
करितसे वार
नयनांचे

साडी भरजरी
डोईवर चरी
देतसे लचक
कमरेला

स्वर्गाची अप्सरा
मदनाचा वारा
लावण्याचा झरा
वाहतसे

मनात भरली
क्षणात ठरली
एक तुच परी
लावण्याची

देह गोरा पान
रुपाची तू खाण
हरवले भान
तुजठायी

काय तुझे नाव
कुठे तुझा गाव
घेतला तू ठाव
काळजाचा

--संदीप सुरळे