शपथ कौमार्याची

लाल अधरी तुझ्या
ओल चूंबनाची
त्या देखण्या तनुवर
आरास लावण्याची

तो स्पर्श यौवनाचा
उधळी पीसाट वारा
बेभान जिव माझा
शोधु कुठे किनारा

तुझी धुंद मीठी
रेशिम यौवनाची
नको करु सैल
शपथ कौमार्याची

कामातुर झाली तुझी
केवड्याची काया
नजरेने पेटली ति,
कर्पुर गौर काया

प्रणयाचा खेळ सखे
चालु असाच राहो
मिठीत प्रिये तुझ्या
शेवटचा श्वास जावो

-- अविनाश कुलकर्णी