चल दुरवर सखे
माझ्या स्वप्ननगरीत,
मंद वारा वाहतो जिथे,
कवेत घेवून तृण हरीत..

नभगार सरी
कोसळतात तुषारपरी,
छेडतील तुला त्या मग
कान्हाच्या खोड्यांपरी...

एक सुंदर वाडा,
अन अंगणात फुलांचा सडा,
तुला फिरवाया मग,
सजेल इंद्राचाच तो शुभ्र घोडा..

कधी वाटलं तुला
झुलायचं आहे तर,
तिथे चाफ्याच्या फांदीला,
वेलींच्या झुलाचे बस्तान सुंदर...

अंघोळीला तुझी होईल
रोज कमळाच्या तळ्यात,
माळीन फुलांच्या कळ्या
तुझ्याच रेशमी केसात...

जिथे असेल गवताचे कुंपण,
अन गर्द वृक्षाची छाया,
वसून तिथे मग सखे
आपोआप उजळेल तुझी कृष्णवर्णी काया..

मग मलाही तो
मोह आवरेलच कसा,
सोबत तुझ्या मग सखे,
शोभेल मी राजसा शोभेल राजसा..

-- आ.. आदित्य...