Thursday, January 31, 2008

पिंकी रे पिंकी
रंग तुझा गुलाबी कसा,
सबंध अंगावरी उमटला
मखमली ओठांचा ठसा...

पिंकी रे पिंकी
आवाज तुझा मंजूळ कसा,
सारेगमाच्या सुरातला
केवीलवाणा स्वभाव जसा...

पिंकी रे पिंकी,
अबोला तुझा असा रे कसा,
डोळ्यांच्या इशार्‍यातूनी
तु परीसंवाद साधतेस कसा...

पिंकी रे पिंकी
अल्लड रुसवा तुझा कसा रे असा,
नाकाचा शेंडा लाल जरी
तरी मनातला भाव प्रेमळ कसा...

पिंकी रे पिंकी
तुझा लाजवा असा रे कसा,
गोबर्‍या गालात तुझ्या
खळीचा मधाळ आस्वाद जसा...

पिंकी रे पिंकी,
जिव्हाळा तुझ्या मायेचा कसा,
दुश्मनालाही दृष्टांत घडून
जणू त्याने मैत्रीचा जपावा वसा...

पिंकी रे पिंकी
तुझा हा नखरा असा रे कसा,
घायाळ जीव या चिनूचा,
जसा पाण्याविन तडपतो एक चपळ मासा...

पिंकी रे पिंकी
ऐक ना गं जरा माझ थोडसं,
चल ना त्या अंगणातल्या वाळूत
बांधूया घरकूल आपलं छोटसं...

-- आ... आदित्य....

No comments:

Post a Comment