प्रत्येकाची खिडकीही मुक्त असतेच असं नाही...
तिलाही गज असतात कधी कधी
गजातून आत येइल तेवढाच आपला वारा आणि तेवढाच आपला प्रकाश
पाउसही निसटुन जातो या गजांवरुन..
या खिडकीतुन आपला चेहरा दिसतो दुभंगलेला
समोरच्याचाही तसाच!
प्रत्येक गोष्ट तशी दुभंगलेलीच!
बाहेर डोकावताही नाही येत या गजांमुळे..
अणि या गजांना तरी रहायचं असतं का या खिडकीत?
इतकं सगळं झेलून गंजून जातात बिचारे
कोंडमारा असह्य होउन ते करत रहातात आकांत
मारतात आर्त हाका
कुणीही न ऐकण्यासाठी!

-- रुचा