तो सुंदर लाजरा मुखडा,
ते नयन चेटकी, जादुंचे ग
रसाळ ओठांची महिरप,
आत, दतपंक्ती कि मोती ग?

केश संभार घनदाट
त्यात तारुण्य बेफाट,
उतरली भु तळी रंभा की अप्सरा
वळती तुझकडे वारंवार की नजरा.


गोरेपान सुकुमार कोवळे हात
भरलास रंगीबेरंगी बांगड्याचा चुडा
वर ते मोहक खट्याळ हसणे,
पडे जणु शुभ्र चांदण्याचा सडा

लांब रेशमी कुंतळ काळे
ओल्या अधराचे चंचल चाळें
मोहक नयनांच्या त्या कोंदणी
उमलली जणु शुक्राची चांदणी

-- अविनाश