सान्ज अबोल्यात ओली
रात्र थरारत गेली;
तुझ्या डोळ्यातील आसु
आता पहाटेच्या गाली.

गुरफ़टलेल्या श्वासान्ना
स्वप्नान्चा आधार;
गुदमरलेल्या ओठातील
शब्द होते निराधार

निरागस पापण्यान्ना
आसवान्चा भार;
मिटलेल्या डोळ्यान्ना
हुन्दक्यान्चे वार.

तुझ्या श्वासात गोन्गावणार वादळ
आज नि:शब्द होत होते;
मला हवे होते शब्द
अन त्याचे नि:शब्दाचे व्रत होते!

--योगेश.