Wednesday, September 26, 2007

येशील ना पुन्हा सखे आशेची बरसणारी
पोरकी सर अलगद बोंटावर धरायला
तुझ्याच आठवणीत ओघळणारा थेंब
ओंजळीत धरुन स्वप्नांच लहानसं तळ करायला

-- सचिन काकडे

बोलावसच वाटत नाही
तु जवळ असताना...
वाटत तुच सगळा ओळखावस
मी नुसत हसताना

माझ्या हृदयात फक्त
तुझ्यासाठीच जागा आहे
आपल्याला नात्यात बांधणारा
प्रेमाचा एकच धागा आहे

प्रेमाला कोणतीही उपमा
अतिशयोक्तीच ठरेल
तुझ्या माझ्यातल्या विश्वासानेच
मात्र प्रेमाचा घडा भरेल

प्रेम या अडिच अक्षरात
ब्रम्हांडाएवढं सुख असतं लपलेलं
दोन जीवांनी त्यात सृष्टीतलं
नाजुक बंधन असतं जपलेलं

विरोधकांना नेहमी
प्रेमाचा विसर पडलेला असतो
कारण त्यांच्या बरोबर कधी
तसा प्रसंगच घडलेला नसतो


No comments:

Post a Comment