चेहरा रडवेला माझा आज आरशाने पाहिला
सुरू न झालेल्या कहाणीचा अंत त्याने पाहिला

वावरताना साऱ्यांत मी त्यांच्यासम राहतो
घाव माझ्या काळजाचा त्यांनी नकळत पाहिला

उरात भिती दाटलेली त्या लहानशा कवडशाची
एक तुकडा अंधाराचा मीही बाळगून पाहिला

कोणी मैफलीत भेटती डोळे भिजवाया माझे
पण खुशाली विचारताना चेहरा हसून पाहिला

वाटले असेत वेगळे माझे वागणे त्यांना
थेंब पापणीत तेंव्हा त्यांचा अडकलेला पाहिला

डोळा लागता पहाटे हलका हुंदका कानी
मला न्याहाळणारा आरसा आज रडताना पाहिला

कवी : अद्न्यात
योगदान : प्रद्न्या