खुपदा विचार छळतोः पाउस कधी कधी माणसासारखा का वागतो?
खुपदा हैराण होतोः पाउस मधेच मंबाजी सारखा का वागतो

कधी वाटते,पाउस दुःखाच्या डोळ्यातील आसवांची वाणी आहे
कधी वाटते,कवींच्या काळजांची ती रडणारी कहाणी आहे

खुपदा उदास होतो,पाउस वाढता अंधार वाहुन नेत नाही म्हणुन
खुपदा होतो डोळ्यांचाच पावसाळा रुसलेला पावसळा येत नाही म्हणुन....

खुपदा वाटते मातीलाच पुसावी आपली आणी पावसाची व्य़ंजक नाती...
खुपदा उत्तरेच वाहुन नेतो पाउस,फ़क्त प्रश्न ठेवतो आपल्या हाती

पावसाच्या कुशीतुन झाडांसोबत आपणही दुनियेत येतो
उधाणुन येणारया गाण्यात पावसाचाच आशय हेतावता असता

खुपदा कळत नाही आपण खुपदा पावसासारखेच का वागतो?
पाउसच सांगेल कदाचित,खुपदा आपण भरती का होतो...ओहोटी का होतो