चेहरयवार माझ्या हास्य आहे......

निस्तब्ध ज़हाले डोळे,
चेहर्यावर मात्र हस्या होते,
मरता मरता मला
जगण्याचे गुपित कळले होते.......

अश्रू ढाल नारे कोणी नव्हते,
चार खांदे ही माजवर रूसले होते,
कोपर्‍यात बेवारस पडताना,
जगाचे रहस्या कळले होते........

सुखा मागत होतो पण देवाने ते एकले नाही,
मरण मागताच हातचे काही राखले नाही,
अखेरच्या क्षणात शरीराच दान करून गेलो,
जन्मभर दान मागून,शेवटी दान करून गेलो

आत्मा साथ देत आहे,शरीर सोडून गेले,
जाता जाता मला बरच काही शिकवून गेल,
जीवनात दान करण्याचा आन्नद काही वेगळा आहे,
म्हणून मेलो जरी असलो तरी,,,चेहरयवार माझ्या हास्य आहे......

-- विध्याधर (डोंबिवली)