मातीत फुलले गाणे
आकाश गोजिरवाणे
अंतरात पावसाच्या
दडलेले गुढ उखाणे

प्राणात उसळते लाट
अंधार साठला दाट
परी वेड ते प्रकाशाचे
शोधून काढते वाट

घेऊन हिरवे श्वास
ओल्या मनाचि आस
उमटतेच नाजुक नक्षी
तोडुन सारे पाश

झळकती तुरे डौलाने
त्या देवाच्या कौलाने
हरखुन पहातच रहाती
या सृष्टीला नवलाने

इमुकले मौन सळसळते
वार्याशी नाते जुळते
होताच स्पर्श तयाचा
कोवळी कळी हुळहुळते

भरभरुन जीवन जगणे
असण्यातच केवळ रमणे
रंगांचे गंधित गाणे
हळुवारपणे गुणगुणणे