मन चांदण्यात न्हावुन निघते

आशेच्या पावासाळी सरीने
डोळ्यातले स्वप्न मग चिंब भिजते

माझ्या मनातल्या कोरया कॅनवास वर
तुझं चित्र मग आपोआपच उमटते

जेव्हा जेव्हा तुझी आठवण येते
जणु श्रावणातली पहीली सर बरसते

तुझ्या आठवणींच्या सरीने
कोमेजलेल्या या मनाच्या रोपाला
मग नवी पालवी फ़ुटते

रात्रीच्या गर्द काळोखी
मन चांदण्यात न्हावुन निघते

~ सचिन ~