निर्सगाला रंग हवा,
फ़ूलालाही गंध हवा,
माणुसही एकटा कसा,
त्यालाही मैत्रीचा छंद हवा

घराच्या भिंती पडल्यावर
मला क्षितिज दिसायला लागलं
भांबावलेलं मन माझं
अलगद हसायला लागलं!!!

कितीही ठरवल
तरी शब्द पाझरत राहतात
मनात दाटलेल्या
आठवनींना डोळ्यावाटे गालांवर आणुन सोडतात

वळवाच्या पावसाच
गार्‍हान तुला सांगू तरी कसं
कधी कधी बरसायच त्यान
मग माझ क्षितीज कड भिजणार तरी कस

हे वयच असं असतं,
स्वंप:नामध्ये हरवुन जायचं,
कुणीतरी आपलं हि असेल,
म्हणत वाट पहायचं.


आतुर झाली आहे,
मी तुला भेटायला,
नुसतं स्वंप:नात नाही,
तर प्रत्यकक्षात बघायला.

येईल जेव्हा तो आयुष्यात माझ्या,
असेल क्षण तो कीती वेगळा,
गरजेल मेघ व पडतील धारा,
होतील जेव्हा अनावर भावना.