कोणितरी जवळ असावसं वाटतं

आपलंही स्वतःचं कोणी असावसं वाटतं


एखाद्या संध्याकाळी ढग दाटून येतात

मन असंच आनंदात भिजतं

सर्वान्ना हवासा छान पाऊस पडतो

मलाही मग कोणातरी सोबत चिंब भिजावसं वाटतं


एखादं गाणं ऐकताना एखादा स्वर भावून जातो

मनाला शांत करणारा गारवा देऊन जातो

अशावेळी दाद देणारं कोणी हवं असतं

कारण मलाही असं शांत व्हायचं असतं


कधितरी दिवस असाच वाईट जातो

एकट्या या मनाला आणखी दुखावून जातो

अशावेळी कुशीत शिरुन रडावंसं वाटतं

माझं तेव्हा कोणितरी असावंसं वाटतं


अशातंच शेवटी निघायची वेळ येते

कोणितरी थांबवणारं असावंसं वाटतं

निघून गेल्यावर रडणारं कोणितरी असावंसं वाटतं

म्हणूनच मला दुकटं व्हावंसं वाटतं