आनंद क्षण

३३ कोटी देव

2011-06-16T09:52:00.000+05:30

हिंदु धर्मात ३३ कोटी देव आहेत याचा अर्थ ३३ कोटी हि संख्या नाहि तर कोटी म्हणजे श्रेणी..दर्जा.. जसे उच्च कोटीचा गायक..ई.. आता प्रश्न असा येईल कि हे ३३ कोटी, म्हणजे ३३ प्रकारचे देव देवता नेमके कोणत्या? तर त्यांची नावे अशी.... धाता, मित्र, अर्यमा, शक्र, वरुण, अंश, भग, विवस्वान, पूषा, सविता, त्वष्टा आणि विष्णू हे १२ आदित्य. (संदर्भ: महाभारत, आदि. ६५/१५-१६) धर, ध्रुव, सोम, अह:, अनिल, अनल, प्रत्यूष

चौदा विद्या आणि चौसष्ठ कला

2011-03-08T17:33:00.001+05:30

१४ विद्या आणि ६४ कला याबद्द्ल अनेकांच्या मनात उत्सुकता असते. त्या १४ विद्या आणि ६४ कलांची ही ओळख. चौदा विद्याचार वेद + सहा वेदांगे + न्याय, मीमांसा, पुराणे व धर्मशास्त्र अश्या एकूण चौदा वेद : १. ऋग्वेद २. यजुर्वेद ३. सामवेद ४. अथर्ववेद सहा वेदांगे १. व्याकरण- भाषेतील शब्दांच्या व्यवहाराचे शास्त्र.२. ज्योतिष- ग्रहगती तथा सामुद्रिक जाणण्याची विद्या.३. निरुक्त- वेदांतील कठीण शब्दांचे अर्थ सांगणारे

बालभारती: आभाळाची पाटी!

2011-01-11T17:18:00.000+05:30

केवढी मोठी आहे बाई आभाळाची पाटी!चंद्र आणि चांदण्याची तरी होते दाटी आभाळाच्या पाटीवर सूर्य आहे छान चांदोमामा आमचा आहे गोरागोरापान आभाळाच्या पाटीचा रंग निळा निळा..कधी होतो पांढरा तर कधी काळा काळा! अशी रंगीत आहे माझी आभाळाची पाटी,सूर्य-चंद्र चांदण्यांची चित्रं काढण्यासाठी! कधीतरी काळे ढग येतात बाई कुठून?आभाळाची पाटी सगळी टाकतात बाई पुसून!

बालभारती: सुरवंटराव

2011-01-11T16:30:00.001+05:30

सुरवंटराव एकदा आमच्या बागेमध्ये आले सुरवंटरावइतके दिवस ऐकून होते त्यांचे फक्त नाव! माझ्याकडे पाहून जरा मिशीमध्ये हसलेगेले कुठे.. म्हणता म्हणता पानावरती दिसले! दुसऱ्या दिवशी वेलीवरची पाने झाली फस्तखादाडखाऊ सुरवंटराव निजले होते सुस्त! दिवसेंदिवस सुरवंटराव दाखवू लागले रंगबदलत गेला रोज त्यांच्या जगण्याचा ढंग! का बरं सुरवंटराव इतके झाले शिष्ट?स्वतच्याच कोषामध्ये राहू लागले मस्त?< याचे उत्तर एके दिवशी

तृणाचे पाते

2010-04-27T11:49:00.000+05:30

अश्विन पिऊन तरारलेले एक तृणाचे गोंडस पातेमला म्हणाले डुलता डुलता जीवित म्हणजे रहस्य मोठे कालच रात्री नऊ काजवे आले शिलगावून मशाली शोधित फिरती चहूकडे ते इथे तिथे त्या झडाखाली विचारले मी शंभर वेळा काय आपले हारवले ते मौन सोडिले कुणी न कारण त्यांनाही ते ठाऊक नव्हते!जाग पहाटे येता दिसला क्षितिजावर एकाकी तारापडला होता ढगावरी तो रेलून तंद्रीमध्ये बिचारामी म्हटले त्या "घराकडे जा! जागरणाचे

वपुर्झा

2010-04-24T12:31:00.003+05:30

"मी तुझ्याकडे आत्ता सरळ सरळ बघतोय. बाकीचेही बघताहेत. तुला पुरुषांच्या नजरेची, बघण्याची चिड नाही का येत?" "का यावी? मी स्विमिंग ड्रेसमध्ये असताना पुरुष बघणारच. त्यांनी बघावं म्हणून मी इथंयेत नाही. इट इज पार्ट ऑफ द गेम! पुरुषपाहणारच. स्वाभाविक गोष्टींवर चिडण्यातअर्थच नसतो. भंगे जमावेत म्ह्णून कमळफुलत नाही, आणि एखादं कमळ पकडायचंअसं ठरवून भुंगे भ्रमण करीत नाहीत. फुलणंहा कमळाचा धर्म, भुलणं हा

विचारधारा

2010-03-26T15:46:00.001+05:30

चालताना एक पाय पुढे असतो, एक पाय मागे असतो... पुढच्याला त्याचा गर्व नसतो, मागच्याला पुढ्च्याचा हेवा नसतो... कारण पलभरातच सार काही बदलणार असत... त्यालाच जिवन अस नाव असत.....!!!!!!!स्त्रोत : विरोप

वेळ

2010-03-25T10:03:00.001+05:30

अकबराने बिरबलला म्हटलं, "असं एखादं वाक्य लिही जे आनंदाच्या क्षणी वाचलं की सुखाची धुंदी उतरेल आणि दु:खाच्या क्षणी वाचलं की शोक कमी होईल." बिरबलाने वाक्य लिहिलं - "ही वेळसुद्धा निघून जाणार आहे..."स्त्रोत: गुगल बझ

आयपीएल, पुणे टीम आणि पुणेरी पाट्या ...

2010-03-23T11:50:00.002+05:30

आयपीएल, पुणे टीम आणि पुणेरी पाट्या ... शेवटी येणार येणार म्हणता पुण्याची 'आय पी एल टीम' आली. आता आम्ही वाट पहातो आहे ती टीमच्या नावाची आणि त्यातल्या खेळाडुंची. ते येईल तेव्हा येईल पण एक (भविष्यातले) पुणेकर ह्या नात्याने आम्ही काही "पुणेरी पाट्या" लागोलाग तयार करुन ठेवत आहोत, पुढे त्याची अर्थातच गरज पडेल ह्याविषयी आमच्या मनात अजिबात संदेह नाही. * ह्या पाट्या आहेत त्या 'मैदानावरच्या' .....

दहाची नोट

2010-01-25T16:24:00.001+05:30

ती दहाची नोट तेवढीच त्याची संपत्तीदप्तराचा कप्पाकप्प्यातली कंपासकंपासमधलं कोनमापकआणि कोनमापकाच्या खाली बंदोबस्तात घडी करून ठेवलेली दहाची नोट शाळेला उशीर झालाच होताघिसाडघाईत जेवण झालंअर्धमुर्ध भरलं पोटबॅगेत भरली दहाची नोटप्रार्थना सुरू असतांनाधापा टाकत आलामान खाली प्रश्नालाआज उशीर का झाला?अंदाज होताच त्याला कदाचित होईल आज शिक्षा उर फुटेस्तोर धावत आला पण केली नाही रिक्षाशिक्षा पूर्ण

लाला टांगेवाला...

2010-01-20T18:18:00.000+05:30

लाल टांगा घेऊनी आला, लाला टांगेवालाऐका लाला गातो गाणे लल्ल लल्ल लल्ल लाकुडता लालेलाल त्याची तुमान लालेलालटोपी लालेलाल त्याचा गोंडा लालेलाल लालेलाल गोंडा उडवित आला टांगेवालाऐका लाला गातो गाणे लल्ल लल्ल लल्ल लाटांगा लालेलाल त्याचा घोडा लालेलालचाबुक लालेलाल त्याचा लगाम लालेलाललालेलाल चाबूक उडवित आला टांगेवालाऐका लाला गातो गाणे लल्ल लल्ल लल्ल ला लाल परकर नेसून आली लीला बोले त्याला"चल रे

राजमाता पुण्यशील जिजाबाईआऊसाहेब

2009-12-22T16:05:00.000+05:30

राजमाता पुण्यशील जिजाबाईआऊसाहेब हिंदवी स्वराज्य संस्थापक छत्रपति शिवाजी महाराजांची जन्मदाती आई ही जिजाबाईसाहेबांची ओळख.पण त्यांची एव्हढीच ओळख करुन देणे हा त्यांच्यावर अन्याय होईल.देवगिरीचे सम्राट यादवराव हे भगवान श्रीकृष्णाचे वंशज.या यादवरावांच्या घराण्यामधील लखुजीराजे जाधवराव यांच्या खानदानी घराण्यात सन १५९८ मध्ये जिजाबाईसाहेबांचा जन्म सिंदखेडराजा येथे झाला.लखुजीराजे जाधवराव हे त्याकाळी

सार्थ हिंदु नृसिंहा...........

2009-12-18T10:40:00.001+05:30

सावरकरांची एक कविता आणि तिचा अर्थ... हे हिंदु शक्ति-संभूत-दीप्ततम-तेजाहे हिंदुतपस्या-पूत ईश्वरी ओजाहे हिंदुश्री - सौभाग्य-भूतिच्या साजाहे हिंदु नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा=========================हे हिंदु शक्ति-संभूत-दीप्ततम-तेजा :- हे हिंदु शक्तिद्वारा उत्पन्न झालेल्या धगधगीत तेजस्वी पुरूषा !हे हिंदुतपस्या-पूत ईश्वरी ओजा:- हे हिंदुंनी अविरत केलेल्या तपस्येतून निर्माण झालेल्या ईश्वराच्या

मराठी भाषेची ताकद

2009-12-17T14:20:00.004+05:30

मराठी भाषेची ताकद खालील लेखात पहा. प्रत्येक शब्द 'क' पासून सुरु करुन येवढा मोठा परिच्छेद लिहिला आहे. जगातल्या कोणत्या इतर भाषेत अशी ताकद असेल ? केव्हातरी कोल्हापूरच्या कर्तव्यतत्पर केळकर काकांबद्दल काकांच्याच कचेरीतल्या केशवने काकूंसमोर कागाळी केली. काकू कावल्या. काकूंनी कपाटातून कात्री काढून काकांच्या कामाचे कोरे करकरीत कागद कचाकचा कापले. काकांचे कापलेले कागद केशवानेच कचऱ्यात कोंबून काकांच्याच

हसा आणि लठ्ठ व्हा

2009-11-27T09:47:00.004+05:30

एका वाड्यात एक नवे जोडपे आले, जोशी काका ऑफिस ला निघताना जोशी काकू रोज म्हणायच्या -" काहो ! पेरू चा पापा घेतला ना ? पहिले वाड्यातला बायका हसायला लागल्या,मग चिडायला लागल्या. एक दिवस त्यांनी वैतागून काकू ला म्हटले -" अहो एवढा रसिकपणा ठीक नाही, आमच्या मुला आणि नवर्यांवर वाईट प्रभाव पडतो, ते सुद्धा आता फाजीलपणा करायला लागले आहे. हे सर्व बंद करा आता. काकू: मी काय रसिकपणा केला ? वाड्यातला बायका: अहो

असं म्हणतात.

2009-11-17T13:56:00.000+05:30

सांग असं अर्ध्यावर कुणी तोडतं का नात पडला ना जो कमी काही त्यास विश्वास म्हणतात.तुला एकदाही न वाटले विचारावा खड्सून जाब मग मी केलेना जे प्रेम त्यास माझी व्ययक्तीक बाब म्हणतात. तुला वाटलेच कधी हसावे तर हास तुझ्यासारखेच गोड माझ्यासारख्याचे जे होते त्यास घायाळ म्हणतात. तुला हवा होता देव पूजावया खास चुकतो ना जो माझ्यासारखा कुणी त्यास माणूस म्हणतात. आता तुही बसतेस डोके खुपसून मांडीमध्ये पाझरतो ना

असेही जगून बघा........

2009-11-13T11:57:00.001+05:30

माणूस म्हणून जगताना हा एक हिशोब करुन तर बघा! "किती जगलो" याऐवजी "कसे जगलो"? हा एक प्रश्न जरा मनाला विचारुन तर बघा! कधी असेही जगून बघा….. कधीतरी एखाद्यावर विनोद करण्याआधी समोरच्याचा विचार करुन तर बघा! तर कधी कोणाच्या हास्यासाठी,समाधानासाठी न आवडलेल्या विनोदावरही हसुन तर बघा! कधी असेही जगून बघा….. संकटांमुळे खचून जाणारे तर शेकडोंनी मिळतात कधीतरी अडचणींवर मात करण्याची हिम्मत दाखवुन तर

खलं खलं शांग आजी माझं काय चुकलं???

2009-11-10T17:42:00.001+05:30

एका छोटीचे मनोगत..कशाला गं आईनं असं मला माललं..ललून ललून नाक माझं लाल लाल झालं..खलं खलं शांग आजी माझं काय चुकलं???अंगणामध्ये गेले होते बिश्किट खात खात..टॉमी तिथे बसला होता त्याचा खाऊ खात..माझ्यातलं थोलं बिश्किट मी त्याला शुद्धा दिलं..त्याच्या भांड्यातलं थोलं मी ही खाल्लं..सगल्यांना देऊन खायचं असं आईनीश शांगितलं..खलं खलं शांग आजी माझं काय चुकलं??बाबांचा पांधला पांधला रूमाल मला मिलालात्याच्यावर

कविता : आज का गं सजनी

2009-11-10T17:22:00.001+05:30

आज का गं सजनी, तुझ्याविना अंगणी, तुळस हि मनोमनी गहिवरली. तुझ्या हाती नाही दिवा, सांजवेळी पूजावया, उगवून चंद्रकोर मावळली. कातरवेळेचा प्रकाश, पडला नाही काही खास, मिलनाचा सदा कोणी विस्कटला. तुझी माझी नवी प्रीत, विरहाचे नवे गीत, गाण्यासाठी पावा देखील सावरला. तुझ्या किती आठवणी, एक एक जीवघेणी, आज तुझी जाड वेणी आठवतो. तुझी माझी कहाणी, अर्ध्यातच विराणी, डोळ्यामध्ये किती पाणी साठवतो.

धुंद किनारी रेतीच्या खोप्यात

2009-10-24T11:25:00.000+05:30

धुंद किनारी रेतीच्या खोप्यात घरटे दोघांचे,नक्षीच्या रंगातरंगात रंगुन मनातल्या मनात हात घेऊनी तुझा हातात क्षितीज भेटते लाल रंगात लाली चढली तुझ्या गालातमीच तुझा सये राजस भरेल लाली तुझ्या भांगात लहरी समुद्र लहरी वारा उड्वतो बघ तुझ्या पदराचंद्रमा उतरला निळ्या पाण्यात माझा चाँद माझ्या पुढ्यात वारा वाहतो किती झोकात उड्वी कुंतले तुझे नभातखारया पाण्याचा खाराच स्पर्ष तुला भेटता होतो गं हर्ष

इंग्रजी भाषेचा विजय - सलील कुळकर्णी

2009-10-24T11:09:00.000+05:30

आज इंग्रजी भाषा ही जगातील अत्यंत प्रगत भाषांपैकी एक आहे. इंग्लडसारख्या एका चिमुकल्या देशात जन्मलेल्या या भाषेची एकेकाळी त्याच देशात किती दयनीय परिस्थिती होती आणि इंग्रजांनी जिद्दीने कशा प्रकारे तिचे पुनरुत्थान केले याचा मागोवा घेणे सुरस ठरेल. मध्यंतरी माजी पंतप्रधान श्री० अटल बिहारी वाजपेयी यांनी १९६७ साली लोकसभेत केलेल्या एका भाषणासंबंधीचा लेख मला वाचायला मिळाला. चारशे-पाचशे वर्षांपूर्वी

मराठीतून बोल

2009-10-23T11:20:00.000+05:30

मला ही कविता एका विरोपामधून माझ्या गूगलच्या "आनंदक्षण" ग्रुप वर आली आणि वाचताच ग्रुपवर एक नियम लादला. यापुढे सर्वांनी ग्रुपवर मराठीमध्ये बोलायच आणि याचा सगळ्यान्नि स्वीकार केला. जर या पोस्टने एखादा जरी मराठी मधून बोलू लागला तर सार्थकी लागेल ही पोस्ट. इंग्रजीच्या नादापाई झाला मराठीचा डब्बा गोल मराठी मानसा आता तरी तू मराठीतून बोल... इंग्रजीच्या पेपरात होऊन जाते वर्ग सारा पास पण मराठीचा पोरगा

शिव प्रशंसा

2009-10-12T12:27:00.001+05:30

इन्द्र जिमि जृम्भा पर बाडव सअंभ पर रावण सदंभ पर रघुकुल राज है ! पवन बारिबाह पर संभु रतिनाह पर ज्यों सहसबाह पर राम द्विजराज हैं ! दावा दृमदंड पर चीता मृगझुन्द पर भूषण वितुण्ड पर जैसे मृगराज हैं ! तेज तमअंस पर कन्ह जिमि कंस पर त्यों म्लेंच्छ बंस पर शेर शिवराज हैं!!!!!!!!!!! शेर शिवराज हैं !!!!!!!!! सरित्पतिचे जल मोजवेना! माध्यान्हीचा भास्कर पाहवेना !! मुठीत

विनोदी विनोद

2009-09-30T17:57:00.000+05:30

एक प्रवासी बसमधून प्रवास करताना समोरच्या प्रवाशाकडे बघून हसला. समोरच्या प्रवाशाने हसण्याचे कारण विचारताच पहिल्या प्रवाशाने सांगितले की, ''एक मिशा सोडल्या तर तू अगदी माझ्या बायकोसारखा दिसतोस.'' त्यावर दुसरा प्रवासी चिडून म्हणाला, ''पण मला मिशा नाहीयेत.'' त्यावर पहिला प्रवासी हसून म्हणाला, ''पण माझ्या बायकोला आहेत ना.'' *******************************************************************************

टिपा टिप्स!

2009-09-24T12:42:00.001+05:30

भिंतीवर खिळा मारताना जर भिंत फुटत असेल तर खिळ्यावर राग काढण्याऐवजी हातोडीने सरळ भिंतीवरच ठोकावे. खिळा मारण्याचे श्रम वाचतात आणि रागही निवळतो.निळ्या शाईचा डाग पांढऱ्या कपडय़ावर पडल्यास, त्याच्याच बाजूला लाल शाईचा डाग पाडावा. कोणता डाग अगोदर पुसला जाईल याची चाचणी घ्यावी. वेळ मजेत जातो.घरातील बाथरूमच्या जाळीतून उग्र दर्प येत असल्यास, घराबाहेर पडून रस्त्यालगतच्या एखाद्या गटाराला भेट द्यावी. घरातल्या

मिरवणूक

2009-09-23T17:47:00.000+05:30

नगर शहरात नवी पेठ विभागात नवीन मराठी शाळा या नावाची एक शाळा आहे. अलीकडच्या काळात बहुधा या शाळेचे नाव बदललेले आहे. साधारणतः सन १९५४ ची घटना आहे. याच शाळेत घडलेली. इयत्ता पहिलीच्या वर्गावर नगर शहरातल्या ट्रेनिंग कॉलेजमधील एका विद्यार्थी-शिक्षकाचा एक पाठ चालू झाला होता. बहुधा इतिहासाचा किंवा परिपाठाचा तास असावा. त्याकाळी परिपाठाच्या विषयात पौराणिक कथांचा अंतर्भाव पहिल्या दुसऱ्या इयत्तेसाठी केला

तो बाप असतो

2009-09-23T11:28:00.001+05:30

तो बाप असतो बाळंतपण झाल्यावर ,धावपळ करतोऔषध घेतो ,चहा,कॉफ्फी आणतोपैश्याची जुळवाजुळव करतो....तो बाप असतो सगळ्यांना ने आण करतोस्वयंपाक हि करतोसिजरीन नंतर बायकोला त्रास नको ,म्हणून बाळ रडलं तर रात्र भर जागतो....तो बाप असतो चांगल्या शाळेमध्ये पोरांना टाकायची धडपड करतोdonation साठी उधार आणतो,वेळ पडली तर हातापाया पडतो....तो बाप असतो कॉलेज मध्ये सोबत जातो,होस्टेल शोधतोस्वतः फाट्क बनियन घालून

उद्या मी मेल्यावर..........

2009-09-23T11:23:00.001+05:30

उद्या मी मेल्यावर... फक्त दोन अश्रु ढ़ाळणार कोणीतरी असाव... सांत्वन नाही केल जरी कोणी ... तरी त्याच ते दुख: खर असाव... उद्या मी मेल्यावर... सगळ इथेच असणार आहे... पण माझ्या फोटो कड़े पाहून... ओठावर हसू आणि डोळ्यात वेदना ठेवणार कोणीतरी असाव.... उद्या मी मेल्यावर विसरले जरी सगले तरीही.... माझी आठवण ठेवून श्वास घेणार कोणीतरी असाव.... उद्या मी मेल्यावर माझ्या आठवणीत जागुन रात्र काढणार.

जाहला बराच वेळ...

2009-09-08T17:14:00.000+05:30

गझलाकार: ज्ञानेश गझल : जाहला बराच वेळ...जाहला बराच वेळ, हात आपले अता सुटायला हवे,थांबले असेल दु:ख एकटे घरी, मला निघायला हवे.. जाणवेल रे कशी घरास त्याशिवाय पावसातली मजा?दु:ख कोठलेतरी छतामधून सारखे गळायला हवे... केवढ्या बधीर होत चालल्यात जाणिवा सुखामुळे अता,शल्य टोकदार कोणतेतरी कुठेतरी रुतायला हवे.. या घरातही जुन्या घरातली तशीच सोय पाहिजे मला-मी जिथे

व. पु. प्रेमींसाठी...

2009-09-05T17:11:00.001+05:30

व. पु. प्रेमींसाठी... चांदणं चांदणंच असतं. त्याला ग्रेड्स नाहीत. डिग्री नाही. डिग्री नाही म्हणुन अहंकार नाही. म्हणुनच गोंगाट नाही. ते नम्र असतं. उन्हाप्रमाणे चांदण्याजवळ तरतमभाव नाही. ते जितकं प्रखर, तितकं सौम्य. चंद्राइतकं औदार्य माणसांना मिळवता येईल का? अमावस्येला स्वत:चं अस्तित्वही न दर्शवण्याचा निरहंकार फ़क्त चंद्रासारख्या महान ग्रहाजवळच असू शकतो! माणसं चंद्रासारखी शीतल का होत नाहीत? एकच

सांग माझी आठवण येइल का तुला ?

2009-08-21T10:56:00.001+05:30

तू निघुन गेलीसकळलेच नाही जातानाजगच बदलेल माझेकळले नाही तुझ्याकडे बघून हसताना……..रडू नकोस उगीचचांगले नाही ते जाताना माझे रडणे राहूनच गेलेतुला सगळे समजावताना………आभाळं भरले आहेअगदी जसे होते तु जातानापण आता तेही बरसत नाहीउगीचच कारण नसताना………अजूनही जातो त्याच बागेतरातराणी फ़ुलतानापण मला फ़क्त दिसते सकाळी ती कोमेजताना…………झालेच नाही आपले बोलणेसगळा एकान्त असतानाआज सगळं सुचत जातयएकटा कविता करताना………

अरे, संसार संसार

2009-08-16T12:41:00.000+05:30

अरे, संसार संसार, जसा तवा चुल्ह्यावरआधी हाताला चटके तंव्हा मिळते भाकर !अरे, संसार संसार, खोटा कधी म्हनू नहींराउळाच्या कयसाले, लोटा कधी म्हनू नहींअरे, संसार संसार, नही रडनं, कुढनंयेड्या, गयांतला हार, म्हनू नको रे लोढनं !अरे, संसार संसार, खीरा येलावरचा तोडएक तोंडामधी कडू, बाकी अवघा लागे गोडअरे, संसार संसार, म्हनू नको रे भीलावात्याले गोड भीमफूल, मधी गोडंब्याचा ठेवादेखा संसार संसार, शेंग वरतून

आई मला लवकर लवकर मोठ्ठ मोठ्ठ व्हायचय

2009-08-10T14:24:00.002+05:30

आई मला लवकर लवकर मोठ्ठ मोठ्ठ व्हायचय आई मला लवकर लवकर मोठ्ठ मोठ्ठ व्हायचय मस्त पैकी बॅग घेउन ऑफिसला जायचय नसतो कुठला होमवर्क न असतो कुठला त्रास ऑफिस मधुन आल्यावर नसतो कुठला क्लासघरी येउन आरामात टी.व्ही. पहात रहायचय मस्त पैकी बॅग घेउन ऑफिसला जायचय... सगळे असतात फ़्रेंड आणि टिचर कुणीच नसतात चॉकलेट देणार्‍या काकानां बाबा बॉस म्हणतात छान छान बॉस कडुन रोज चॉकलेट खायचयमस्त पैकी बॅग घेउन ऑफिसला

१५ ऑगस्ट ना..!

2009-08-08T10:30:00.001+05:30

१५ ऑगस्ट ना..! १५ ऑगस्ट ना मित्रा. आनंदाने भरून आलाय ऊर.पण घरीच सुट्टी एन्जॉय करूयाझेंडावंदनाचं ठिकाण आहे दूर.. १५ ऑगस्ट ना मित्रा,सांग भारतात स्टेट्स आहेत किती ? असतील पंचवीस तीस.आपल्याला स्टेट्स म्हणजे यु.एस. एवढंच माहिती..! १५ ऑगस्ट ना मित्रा,सांग वंदे मातरम कुणी बरं लिहिलंय ? कुणी लिहिलंय ते ठाऊक नाहीपण ए. आर. रेहमानने काय गायलंय ! पण सोड ना हे प्रश्नयांची आता काय गरज !"कौन बनेगा

एल्गार

2009-07-25T09:42:00.000+05:30

इतकेच मला जाताना सरणावर कळले होतेमरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते. ही दुनिया पाषाणांची बोलून बदलली नाही मी बहर इथे शब्दांचे नुसतेच उधळले होते. गेलेल्या आयुष्याचा मधुमास गडे विसरू यापाऊल कधी वाऱ्याचे माघारी वळले होते. मी ऐकवली तेव्हाही तुज माझी हीच कहाणी मी नाव तुझे तेव्हाही चुपचाप वगळले होते नुसतीच तुझ्या स्मरणांची एकांती रिमझिम झालीनुसतेच तुझे हृदयाशी मी भास कवळले होते.

तुका म्हणे

2009-07-21T16:52:00.000+05:30

आज वाचनात आलेल्या या छान ओळी... अंतरी निर्मळ वाचेचा रसाळ l त्याचे गळा माळ असो नसो llआत्माअनुभवी चोखाळिल्या वाटा l त्याचे माथा जटा असो नसो ll परस्त्रीचे ठायी जो का नपुंसक l त्याचे अंगा राख असो नसो llपरद्रव्या अंध निंदेसी जो मुका l तोची संत देखा तुका म्हणे ll

आई

2009-07-21T12:10:00.001+05:30

आई !' म्हणोनी कोणी । आईस हाक मारीती हाक येइ कानी । मज होय शोककारी नोहेच हाक माते । मारी कुणी कुठारीआई कुणा म्हणू मी ? । आई घरी न दारी ! ही न्यूनता सुखाची । चित्ता सदा विदारीस्वामी तिन्ही जगाचा । आईविना भिकारी. चारा मुखी पिलांच्या । चिमणी हळूच देई गोठ्यात वासरांना । या चाटतात गाईवात्सल्य हे पशूंचे । मी रोज रोज पाही पाहून अंतरात्मा । व्याकूळ मात्र होई !वात्सल्य माउलीचे । आम्हा जगात नाही दुर्भाग्य

रुपक...

2009-07-13T15:47:00.001+05:30

रुपक...आभाळ भरुन आलंम्हणुन मी पण बरसलोतर लोकं म्हणतात,वेडाच आहे...!...पण, कुणीतरी बरसावंम्हणुन तर आभाळ भरुन येतंहेच लोकांना कळतंच नाही...!...पावसाची नवी नवी रुपंडोळ्यांत साठवायची तरमनात, आत साठलेला पाउसबाहेर काढुन नको टाकायला...?...ह्या आणि अशाच काही विचारात मी खिडकीत विसावतोआभाळाकडे न पहाताही मनातसात क्षणात सात मात्रा उमटु लागतात......मनासोबत रुपक डोळ्यातही फेर धरतो...आणि, त्याचा एक एक

हल्लीच्या या पिक्चर चे..

2009-07-13T15:42:00.001+05:30

हल्लीच्या या पिक्चर चे काय खरे नायकाय त्यात दाखवतील याचा काय नेम नाय!!अक्षय चा भूल भूलय्या तर लय झोलच हायत्या पायी शेजारची आन्टी लय परेशान हाय म्हणे पॉरग लय बिघडल होत या फॅशनच्या मुळेत्याच्या काया पालट झाला या भूल भूलय्या मुळेपुर्वी तोंडात 'च्या आयला' आणि अंगात बनियन घालेआता अंगात 'भगवे' आणि तोंडात 'हरे राम' आलेदिवस भर त्याचे हे घरात 'हरे राम' चले अन त्याचा बुडा आजोबा भी त्या सांग डुलेया

पावसाळ्यातील पत्रे .....

2009-07-13T10:00:00.000+05:30

पावसाळ्यातील पत्रे ..... तुझी आठवण येत नाही असा एकही दिवस जात नाही, रात्र तर विचारुच नकोस. पावसाळी ऋतू सुरू झालाय पण पाउस पडत नाही. मला जितकी तुझी तितक्याच तिव्रतेने पावसाची आठवण येतेय. मी आसुसलोय तुला पावसात चिंब भिजलेली पहायला, पावसाचे थेंब तुझ्या गालावरून ओघळताना टिपून घ्यायला. वाऱ्याने गारठणारं तुझं शरीर अलगद माझ्या मिठीत शिरून शांत होताना मला पहायचयं. थरथणारे तुझे ओठ माझ्या ओठानी

पुन्हा एकदा ती परतली..तेव्हा

2009-07-13T09:55:00.001+05:30

तिच्याविना आयुष्य जगण्यास असह्य झालं होतं,तिच्यावाचून मन माझं सुन्न सुन्न झालं होतं.. स्वप्नही रातीला सोडून दुर गेली होती,झोपेलाही डोळ्यात तिचं निघून जाणं सलत होतं.. चित्त थारयावर नाही म्हणून काही सुचत नव्हतं,तिच्या आठवणीच्या पदराभोवती माझं काळीज घोटाळत होतं… सारं काही नरकवेदनेच्या पलीकडचं हे एकाकीपण,अन देहात फक्त तिच्या श्वासांच जगण शिल्लक होतं.. पण…. अचानक….

ते पण एक वय असतं

2009-06-07T19:52:00.001+05:30

ते पण एक वय असतंदिवसभ पाळण्यात झोपायचंसगळ्यांकडून कौतुक करून घेण्याचंते पण एक वय असतंहाफ चड्डीत गावभर फिरायचंआईची नजर चुकवून डब्यातलं खायचंते पण एक वय असतंमुलींच्या स्क्रॅपबुक्स भरायचंआणि तरीही त्यांच्याशी बोलायला लाजायचंते पण एक वय असतंघरी खोटं बोलून पिक्चरला जायचंआवाज म्युट करून रात्री एफटीव्ही पहायचंते पण एक वय असतंतिच्यावरचं खरं प्रेम तिला सांगून टाकायचंतिच्या उत्तराची वाट पाहत रात्रंदिवस

तुम्हाला एक प्रसंग सांगतो

2009-05-19T10:42:00.003+05:30

तुम्हाला एक प्रसंग सांगतो...........एकदा मला तो परमपिता परमेश्वर भेटला तेंव्हा मी त्याला सहजंच विचारलं....तु सगळ्यात चांगली गोष्ट कुठली बनवलीस?""माणसाचे मन"...बाप्पा."आणि सगळ्यात वाईट गोष्ट?"...मी."माणसाचे मन"....बाप्पा खिन्न होत मला पुढे म्हणाला....."ऐक, मी एक कुबेर बनवला होता...त्याच्याकडे जगातली सगळ्यात जास्त संपत्ती होती, पैशाची.मी तुला बनवला अन आता तुझ्याही वाट्याला संपत्ती येतीये, माणसांची.

आयुष्य - एक कोड

2009-03-21T13:55:00.001+05:30

आयुष्य खूप सुंदर आहेबघायला गेलं तरदु:खातही सुख आहेजगायला गेलं तरअश्रूंतही एक समाधान आहेवाटायला गेलं तरसमाधानातही चिंता आहेजपायला गेलं तरकाट्यांतही मखमल आहेसोसायला गेलं तरफुलां कडूनही जख्म आहेकुस्करायला गेलं तरअपयशातही नवी आशा आहेपचवायला गेलं तरयश खूपच क्षणिक आहेउमजायला गेलं तरमातीतच खरं सोनं आहेशरीर श्रमाने माखल्यावररत्नांची शेवटी मातीच होतेफुलांनी शरीर झाकल्यावरनिखाऱ्यांवर चालावं लागतंकापसावर

आठवून पाहायचो मी

2009-02-19T17:43:00.001+05:30

आठवून पाहायचो मी काही पावसाळेतिच्या-माझ्या संगतीत भिजलेलेहवेभोवती गंध घेवूनरानोमाळ पसरलेले. . .आठवायचा अवचीत मग तो नदीकाठकमळ फुलांनी बहरलेलाचांदणीची वाट पाहत मगतो चंद्र रात्र जागलेला. . .जाणवायची नकळत मग ती बोचरी थंडीगुलाबी स्वप्नातून जागवणारीनुसतीच मग एक निरर्थक धडपडअपूर्णततेही पूर्णत्वशोधणारी. . .आठवून यायची, तीची सारी वचनेअशीच कुठेशी मोडून पडलेलीप्रतिसादांना शोधणारी तीचीप्रत्येक हाकनियतीने

आज ही ती माझ्याशी

2009-02-19T17:37:00.001+05:30

आज ही ती माझ्याशी काहीच बोलली नाही...काय वेदना आहेत तिच्या मनात,याचे गुपित मला अजुन उलगडले नाहीचेह-यावर तिच्या सदा हसू असतेमनात मात्र दडवलेले दुःख असतेपण ते तिने कधी जाणवू दिलेच नाहीतिचे अंतर्मन मला अजुन कळलेच नाहीसगळयान्बरोबर असताना हसून दुःख लपवने,जगण्याची ही कला ती शिकली होती...पण जेव्हा कधी बसत असे एकांतात,तेव्हा मात्र नयनातुन अश्रु ढाळत होतीमी खुपदा विचारले तिलापण तिने तिचे दुःख मला कधीच

पडका वाडा

2009-01-30T20:08:00.002+05:30

कवि: सुरेश शिरोडकर

ऑनलाइन

2008-11-13T01:29:00.000+05:30

तुझं सांभाळुन बोलणंमर्याद्शील वागणंकिति राग आला तरिमुळिच नाहि तोडणंतुझि प्रत्येक गोष्टमला भुलवत गेलिअशि तुझि माझिमैत्रि खास झालिमग सुरु झालेवाट बघायचे तासऑनलाइन नाहिस म्ह् णुनडोक्याला त्रासमग तुझा मेसेजजरा बिझि आहे मिपण विसरु नकोस"यु आर स्पे शल फॉर मि"आपले वेगळे देशवेगळ्या आहेत वेळा"बट आय लाइक यु"सांगु किति वेळा?दोन मैत्रिचि कार्डंत्यात लिहिणं "डिअर"रडका स्मायलि टाकलाकि म्हणे "आय केअर"सोडुनच दिलय

स्वतःवर प्रेम करणं

2008-11-13T01:17:00.004+05:30

एकदा का ही ताकद ओळखली, की आपण स्वतःवरच नव्हे, तर सगळ्यांवरच प्रेम करू लागतो. …….तुम्ही स्वतःच्या कधी प्रेमात पडला आहात? स्वतःच स्वतःला खूप आवडला आहात? विचित्र वाटतोय प्रश्‍न, की असा कधी विचारच आला नाही मनात?हा काही आध्यात्मिक प्रश्‍न नाहीए. साधा सरळ विचार आहे. आपण आपल्याला आवडणे यासारखी सुंदर गोष्ट नाही. आपण नेहमीच इतरांशी असलेल्या आपल्या नात्यांविषयी बोलत असतो, पण आपलं आपल्याशीही काही नातं असतं,

बालभारती- लेझिम चाले जोरात

2008-10-28T04:50:00.004+05:30

दिवस सुगीचे सुरु जाहले, ओला चारा बैल माजले,शेतकरी मन प्रसन्न जाहले..., छनझुन खळझण झिनखळ छिनझुन,लेझिम चाले जोरात !चौघांनी वर पाय ऊचलले, सिंहासनिं त्या ऊभे राहिले,शाहिर दोघे ते डफ वाले..., ट्पढुम, ढुमढुम, डफ तो बोले..लेझिम चाले जोरात !दिवटी फुरफुर करू लागली, पटक्यांची वर टोंके डूलली,रांग खेळण्या सज्ज जाहली, छनखळ झुणझिन, ढुमढुम पटढुम् ,लेझिम चाले जोरात !भरभर डफ तो बोले घुमुनीं, लेझिम चाले मंड्ल

बालभारती -गवतफुला

2008-10-28T04:50:00.003+05:30

रंगरंगुल्या, सानसानुल्या,गवतफुला रे गवतफुला;असा कसा रे सांग लागला,सांग तुझा रे तुझा लळा.मित्रासंगे माळावरती,पतंग उडवित फिरताना;तुला पाहिले गवतावरती,झुलता झुलता हसताना.विसरुनी गेलो पतंग नभिचा;विसरून गेलो मित्राला;पाहुन तुजला हरवुन गेलो,अशा तुझ्या रे रंगकळा.हिरवी नाजुक रेशिम पाती,दोन बाजुला सळसळती;नीळ निळुली एक पाकळी,पराग पिवळे झगमगती.मलाही वाटे लहान होऊन,तुझ्याहुनही लहान रे;तुझ्या संगती सडा रहावे,

बालभारती- टप टप टाकित टापा

2008-10-28T04:49:00.001+05:30

टप टप टप टप टाकित टापा चाले माझा घोडापाठीवरती जीन मखमली पायि रुपेरी तोडा !उंच उभारी दोन्ही कानऐटित वळवी मान-कमानमधेच केव्हा दुडकत दुडकत चाले थोडा थोडा !घोडा माझा फार हुशारपाठीवर मी होता स्वारनुसता त्याला पुरे इषारा, कशास चाबुक ओढा !सात अरण्ये, समुद्र सातओलांडिल हा एक दमातआला आला माझा घोडा, सोडा रस्ता सोडा !- शांता शेळके

बालभारती, -फुलपांखरूं

2008-10-28T04:48:00.000+05:30

फुलपांखरूं !छान किती दिसतें । फुलपाखरूंया वेलीवर । फुलांबरोबरगोड किती हसतें । फुलपांखरूंपंख चिमुकलें । निळेजांभळेहालवुनी झुलतें । फुलपांखरूंडोळे बरिक । करिती लुकलुकगोल मणी जणुं ते । फुलपांखरूंमी धरुं जाता । येई न हातादूरच तें उडते । फुलपांखरूं- ग.ह.पाटील

गणित

2008-10-28T04:39:00.000+05:30

अवघड आहे एखादा निर्णय घेणं......जिवनाचे गणित सहजपणे सोडवणं......कशाची आठवण ठेवायचीयेकुठली गोष्ट विसरायचीयेकोणाला मनातलं सांगायचायकोणापासुन सगळ लपवायचयअवघड आहे एखादा निर्णय घेणं......जिवनाचे गणित सहजपणे सोडवणं......कधी आवाज द्यायचाकधी निशब्द व्हायचयकधी रडता रडता हसणंतर कधी हसता हसता रडणंअवघड आहे एखादा निर्णय घेणं......जिवनाचे गणित सहजपणे सोडवणं......कुठे मार्ग बदलायचायकुठुन आल्यापावली परतायचयअवघड

बालभारती- मन

2008-10-27T01:45:00.000+05:30

मनमन वढाय वढायउभ्या पिकातल ढोरकिती हाकलं हाकलंफिरी येते पिकावरमन पाखरू पाखरूत्याची काय सांगू मातआता व्हत भुइवरगेल गेल आभायातमन लहरी लहरीत्याले हाती धरे कोनउंडारल उंडारलजस वारा वाहादनमन जह्यरी जह्यरीयाच न्यार रे तन्तरआरे इचू साप बरात्याले उतारे मन्तरमन एव्हड एव्हडजस खसखसच दानमन केवढ केवढआभायतबि मावेनदेवा आस कस मनआस कस रे घडलकुठे जागेपनी तुलेअस सपन पडल- बहीणाबाई चौधरी

बालभारती - श्रवाण मासि

2008-10-27T01:11:00.004+05:30

मित्रांनो, लहानपणी जर का आपण शाळेत गेला असाल तर आपल्याला बालभारतीचं पुस्तक आठवत असेल. त्यातिल काहि निवडक आणि खुप रुचकर कविता येथे आनंदक्षणवर देत आहे... दिवाळीचा फराळ समझा हवं तर.... ;-) श्रवाण मासि श्रवाण मासि हर्ष मानसी हिरवळ दाटे चोहिकडे,क्षंणात येते सर सर शिरवे क्षंणात फिरुनि ऊन पडेवरति बघता इंद्र धनुचा गोफ दुहेरी विणलासेमंगल तोरण काय बांधले नभोमंडपी कुणी भासेझालासा सुर्यास्त वाटतो,सांज अहाहा

आजोबा

2008-10-15T08:43:00.002+05:30

नेटवर वाचनात आलेली एक मस्त कविता ...जेवताना आजोबा लाडात येत,मला आपल्या कवित भकर देत;जेवता जेवता मधेच थांबतआणि एक भला मोठा ढेकर देत !मी म्हणायची रागवूनः"आजोबा, बॅड मॅनर्स,व्हॉट आर यू डुइंग?"आजोबांचं हसून उत्तरः"आय अॅम जस्ट ढेकरिंग !"आजोबांच्या खोलीत आताधुकं... धुकं... धुकं...आजोबांचं जग सगळंमुकं...मुकं...मुकं...आजोबांना पडलं होतं भलंमोठं टक्कल !आजोबा म्हणायचेः"ज्याला असं टक्कलत्यालाच असते अक्कल !"

आलास का पुन्हा तू?

2008-10-15T08:42:00.001+05:30

एक गजलआलास का पुन्हा तू? देण्यास घाव आता,केलास वार जो तू, तो ही मधाळ आहे.रागावता असा तू, मी हासते जराशी,व्यर्थ तुझेच कोपन, इतुके मवाळ आहे.शोधू कुठे तुला मी? रे काळजात माझ्या,रे अंतरी तुझ्या मी, झाली गहाळ आहे.दे लाघवी अश्रूच, दिलखुलास मागणे हे,हा हास्य मुखवट्यांचा, झाला सुकाळ आहे.आता चर्चा कशाला? वैतागलास का तू?नादान मी अशी ही, थोडी खट्याळ आहे.पूरे तुझे उसासे,या स्वप्निल पापण्या ही,ढळली निशा पहाटे

तुला पाहुनी

2008-10-15T08:24:00.002+05:30

तुला पाहुनी ... (नज़्म)तुला पाहुनी जीव सांडतोकळत नकळतच ...तुला पाहुनि श्वास थाम्बतोकळत नकळतच ...मनात उठते उधाण वारेपुन्हा एकदा...अन् पाउस जातो शिंपून अत्तरकळत नकळतच -- महेश घाटपांडे

ढग

2008-10-10T08:01:00.001+05:30

लहानपणी माईला असंच एकदा विचारलं ,माई ते ऊंच तिकडं आकाशात -काळं-पांढर कापसासारखं काय उडतंय ?माई म्हणाली ते ढग आहेतत्यात पाणी असतं .नंतर एकदा माईच्या डोळ्यात पाणी पाहून-मी विचारलं ,माई तूझ्या डोळ्यात -काळे-पांढरे ढग आहेत ?माई हसून म्हणाली,खूप वेळ ऊंच आकाशात पहिलं की -डोळ्यात ढग जमा होतात !स्त्रोत: ई-पत्र

आठवून पाहायचो मी

2008-10-10T07:52:00.003+05:30

आठवून पाहायचो मी काही पावसाळेतिच्या-माझ्या संगतीत भिजलेलेहवेभोवती गंध घेवूनरानोमाळ पसरलेले. . .आठवायचा अवचीत मग तो नदीकाठकमळ फुलांनी बहरलेलाचांदणीची वाट पाहत मगतो चंद्र रात्र जागलेला. . .जाणवायची नकळत मग ती बोचरी थंडीगुलाबी स्वप्नातून जागवणारीनुसतीच मग एक निरर्थक धडपडअपूर्णततेही पूर्णत्व शोधणारी. . .आठवून यायची, तीची सारी वचनेअशीच कुठेशी मोडून पडलेलीप्रतिसादांना शोधणारी तीची प्रत्येक हाकनियतीने

देवबाप्पा देवबाप्पा मला मोदक दे ना - अमरीश भिलारे

2008-09-03T20:13:00.000+05:30

देवबाप्पा देवबाप्पा मला मोदक दे नामम्मी गेली बाजारात तुही हळूच घे नापप्पा गेले ऑफिसात दीदी गेली कोलेजातदादा तर सिमाबरोबर फिरत असेल पार्कातघरात आत्ता नाही कोणी एकच मला दे नामम्मी गेली बाजारात तुही हळूच घे नाअभ्यास असतो खूप नसते कधी सुट्टीतुही फ़क्त ५ दिवस नंतर करतोस कट्टीबघ ना जरा माझ्याकडे आत्ताच फक्त दे नामम्मी गेली बाजारात तुही हळूच घे नातुझी बाबा खूप मजा सारखे पाहुणे येतातकोणीतरी काहीतरी सारखा

आता पुन्हा पाऊस येणार.... --संदीप खरे

2008-07-14T11:11:00.004+05:30

आता पुन्हा पाऊस येणार....आता पुन्हा पाऊस येणार , मग आकाष काळ नीळ होणार,मग मातीला गंध फुटणार , मग मधेच वीज पडणार,मग तूझी आठवण येणार, काय रे देवा.....मग ती आठवण कुणाला दाखवता नाही येणार,मग मी ती लपवणार,मग लपवुनही ती कुणाला तरी कळावस वाटणार,मग ते कोणितरी ओळखणार,मग मित्र असतील तर रडणार , नातेवाईक असतील तर चिडणार,मग नसतच कळल तर बर, असं वाटणार...आणि ह्या सगळ्याशी तुला काहीच देण घेण नसणार..काय रे देवा..

माझी पापणी सांगते - संदीप खरे

2008-07-08T10:32:00.003+05:30

माझी पापणी सांगतेगोड स्वप्नांची कहाणीमाझ्या ओठांशी खेळतीशब्द शब्दांतून गाणीझुंजु मुंजु माझे हसूसदाफ़ुलीची आरासमाझा सुगंध वाटतेकळी मोगर्‍याची वेणीमाझं मन झुळझुळझरा मधाळ गोडीचाथेंब थेंबातून वसेशिरशिरी झिणझिणीविनापरांची मी परीतनु माझि जलपरीमाझ्या तनुला जाळतेखुळे खळाळते पाणीयेशी अवेळीच असाकसा रुसून बसशीसमजवू कसे तुलातुझी भलती मागणी-- संदीप खरे

वेड लागेल नाहीतर काय ! -- संदीप खरे

2008-07-07T12:31:00.002+05:30

कसा चंद्र! कसं वय !कसा चंद्र! कसं वय !कशी तुझी चांदण सय !कसा निघेल इथुन पाय ?वेड लागेल नाहीतर काय !अंगामध्ये भिनत्येय वीज !नाही जाग,नाही नीज !दंव पडतंय शब्दांवर,धुकं येतंय अर्थावर !कसा निघेल इथुन पाय ?वेड लागेल नाहीतर काय !उभा आहे मस्त खुशाल !अंगावर थंडीची शाल !गुलाब तिच्या गालांवर,काटा माझ्या अंगावर !कसा निघेल इथुन पाय ?वेड लागेल नाहीतर काय !कशी मजा झाल्येय आजशांततेची सुद्धा गाज !फुटतंय सरं

सुपरमँन -- संदीप खरे

2008-07-07T12:30:00.001+05:30

या कवितेचा विशेष म्हणजे तीन कडवी तीन वेगवेगळ्या रसांमधली आहेत ‍ (वीर रस, करूण रस व भक्ती रस)सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँनवरतून चड्डी आतून पँटअंगामध्ये ताकद फार, पोलादाची जणू पहारपक्षी नाही तरी उडतो, मासा नाही तरी बुडतोउडण्याचाही भलता वेग, पँरीस पनवेल सेकंद एकरोज पृथ्वीला चकरा पाच, गेला म्हणता हा आलाचगरुडाहूनही थेट नजर, जिथे संकटे तिथे हजरकोसळती बस हा अडवी, फुंकरीत वणवा विझवीअंतराळीचे व्हिलन कुणी,

वेड लागलं -- संदीप खरे

2008-07-07T12:29:00.001+05:30

दिसलीस वाऱ्यामध्ये आपुल्याच तोऱ्यामध्येनिळेभोर नभ तुझ्या काळ्याभोर डोळ्यामध्येवेड लागलं...वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलंकाळ्याभोर डोळियांनी दावियला इंगाआता रण रण माळावर घालतो मी पिंगाचंद्राळली लाट वर गगनाला भिडेरोज राती दारातून कवितांचे सडे माझ्या वेड लागलं...वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलंवेड लागलं आता वेड लागलं आता वेड लागलंहिरव्याशा पदराचे हलताना पानकोण नभ कोण धरा झाडा नाही

तुझ्या माझ्यासवे... -- संदीप खरे

2008-07-07T12:28:00.001+05:30

तुझ्या माझ्यासवे कधी गायचा पाऊसहीतुला बोलावता पोचायचा पाऊसहीपडे ना पापणी पाहून ओलेती तुलाकसा होता नि नव्हता व्हायचा पाऊसहीतुला मी थांब म्हणताना तुला अडवायलाकसा वेळीच तेव्हा यायचा पाऊसहीमला पाहून ओला विरघळे रुसवा तुझाकशा युक्त्या मला सुचवायचा पाऊसहीकशी भर पावसात आग माझी व्हायचीतुला जेव्हा असा बिलगायचा पाऊसहीआता शब्दांवरी या फक्त उरलेल्या खुणाकधी स्मरणे अशी ठेवायचा पाऊस ही -- संदीप खरे

स्वर टिपेचा... -- संदीप खरे

2008-07-07T12:27:00.002+05:30

स्वर टिपेचा आज वेचा ! रे उद्या, फुटणार काचा !जायचे जातील ! पाहू सोहळा ; उरतील त्यांचा !विस्मरुया आज सारे रंग ज्वाळेचा चीतेच्या.चुंबनाचा रंग प्राशू लाजओल्या रक्तिम्याचा !देहही नव्हता तपस्वी , जीवही नव्हता कलंदर...झोपताना फक्त कुरवाळून घ्याव्या विद्ध टाचा...संगतीला दोन हिरवे हात घेऊन चाललो मी,थाटण्या संसार ग्रिष्माच्या शिवेवर ; पावसाचा !!!-- संदीप खरे

रात्र सुंदर, चंद्र सुंदर -- संदिप खरे

2008-07-07T12:25:00.004+05:30

रात्र सुंदर, चंद्र सुंदररात्र काळी होत शाई, मन्मनाच्या कागदांवरहे निघाले तारकांचे संथ तांडे डोंगराशीरात्र थकल्या काफिल्यापरी उतरणीवर चहूदिशांशीहे निघाले दव धुळीचे लोट अन् आले धरेवररात्र सुंदर, चंद्र सुंदरशांतता ही काय वर्णू, तव मिठीसम आर्त सुंदरचांदण्याने बहकलेल्या रात्रीचे या हर गात्र सुंदरया तुझ्या अनिवार सईचे जीवघेणे सत्र सुंदररात्र सुंदर, चंद्र सुंदररात्र ओला शब्द मागे, या जिण्याचा अर्थ

हरकत नाही... -- संदीप खरे

2008-07-07T12:20:00.001+05:30

हरकत नाही..."अक्षर छान आलंय यात !"माझी कविता वाचतानामान तिरकी करतती एवढंच म्हणते...डोळ्यांत तुडुंब भरलेली झोप,कपाळावर पेंगत बसलेले काही भुरटे केस,निसटून गेलेली एक चुकार जांभई,आणि नंतर...वाचता वाचता मध्येचआपसूक मिटलेले तुझे डोळे,कलंडलेली मान,आणि हातातून अशीच कधीतरी निसटलेली,जमिनीवर पडलेलीमाझी कवितांची वही...हरकर नाही, हरकत नाही;कविता म्हणजे तरी आणखी काय असतं !!-- संदीप खरे

चौथी भिंत... - संदीप खरे

2008-07-07T12:19:00.004+05:30

खूप बोललो आता एवढंच सांगडोळ्यांतून लागतो का मनाचा थांग ?आठव ना पक्ष्यांचे रंगीत थवे...मी म्हटलं - ’चंचल असतात !’तू म्हटलंस - "आपल्याला हवेत !!"मग छाती फुटून धावलो...धावावंच लागतं...हातातून हात सुटून जातात, दु:ख त्याचं असतं...कसले गं सूर ? कसले शब्द ? सारंच थोटं...जगण्याला नसतंच धड, असलंच तर ते थोटं !हात आहेत, पण ते हलत नाहीतत्यांना फुलं टोचतात, काटे सलत नाहीत !हा तुझा अणुकुचीदार ’का?’ ठेवशील का

बुंबुंबा -- संदीप खरे

2008-07-07T12:19:00.003+05:30

आम्ही राहतो लांब तेथल्या वस्तीहूनपडका वाडा बसला आहे दबा धरून त्या वाड्याच्या परसामध्ये एक विहीरदिवसा दिसते साधी भोळी अन् गंभीरपरंतु तेथे जावयास ना कोणा धीरकारण आहे पक्के ठाऊक आम्हालात्या विहिरीतून रहात असतो....बुंबुंबाह्रीं ह्रां ह्रीं फट् ॐ फट् स्वाहाकुजबुजते हिरवे हिरवे जहरी पाणीउच्चारावे मंत्र अघोरी जसे कुणीदूर डोंगरामागून तुडवत उघडा माळकाठावरती येऊन बसते संध्याकाळपाण्यावरती पडता छाया

डोंगळ्याचं जीणं .. - संदीप खरे

2008-07-07T12:18:00.004+05:30

"तुझ्याकडे तर दिसत नाही एखादीही डिग्री..."पारावरच्या डोंगळ्याला मी विचारले -"...आणि तरीही चांगला गलेलठ्ठ जगतो आहेस..."तो थबकलाकसनुसं म्हणाला -"छे ! आमचं कसलं आलंय...डोंगळ्याचं जीणं !""नाहीतरी काय एवढा फरक आहे ?"मी म्हणालो...आणि डोंगळ्यासारखा तुरूतुरू पुढे निघालो......-- संदीप

दोघे...नकळते... - संदीप खरे

2008-07-07T12:18:00.003+05:30

दोघे...नकळते......ती म्हटली - ’ते आलेच ओघाओघाने...’मी म्हटले - "तू कधी येणार ?-- ओघाओघाने जाऊ देनिदान एखादी बारीकशी धार ?"...ती म्हटली - ’तुला काय ? आता खुश्शालझोपशील...’मी म्हटले - " आमेन ! -- अजून बरीच रात्र आहे शिलकीत...मेणासारखा चटके खातमेणबत्तीभोवतीच जमेन !!"...ती म्हटली - ’कळतच नाही काय बोलतोस...मी जातेच कशी !’मी म्हटले - "ते आलेच ओघाओघाने...आता रात्रीच्या मिठीत मीआणि माझ्या मिठीत उशी !!".

धैर्य - संदीप खरे

2008-07-07T12:16:00.004+05:30

जसं की...कांदाकांद्याच्या आत वाटी...वाटीच्या आत वाटी...वाटीत वाटी...वाटीत वाटी...कांदाणू...परमकांदाणू...आणखी आत...आत आsत...अगदी आssत?...माहित नाही......जसं की...कांदात्याच्यावर हवा...त्याच्याभोवती हवा...हवेभोवती हवा...तिचे थरांवर थर...मग...निर्वात...अंधार...अंतराळ...अंतराळं...बाहेर...अगदी बाsहेर...अगदी बाssहेरचं?माहित नाही.........ती पडल्या पडल्या डोळाभर बघते मलाआणि मग डोळे मिटून हातांनी ’चाचपत’

एवढंच ना? - संदीप खरे

2008-07-07T12:16:00.003+05:30

[ आयुष्यावर बोलू काही च्या उत्तरार्धाची सुरुवात अनेकदा या कवितेने होते. ]एवढंच ना? एकटे जगू.. एवढंच ना?आमचं हसं, आमचं रडं, घेऊन समोर एकटेच बघू,एवढंच ना?रात्रीला कोण? दुपारला कोण? जन्माला अवघ्या या पुरलंय कोण?श्वासाला श्वास, क्षणाला क्षण, दिवसाला दिवस जोडत जगू!एवढंच ना?अंगणाला कुंपण होतंच कधी, घराला अंगण होतच कधी,घराचे भास , अंगणाचे भास, कुंपणाचे भासच भोगत जगू,एवढंच ना?आलात तर आलात, तुमचेच पाय,

सफरचंद - संदीप खरे

2008-07-07T12:15:00.001+05:30

सफरचंदाने ना फक्त पडायचे असतेकरायची नसते काळजी फांदीवरचे इतर सोबती पिकल्याची-‍‍ना पिकल्याचीकरायची नसते काळजी फांदीखालील बेसावध डोक्यांचीवेळ झाली कळताक्षणी सारा गर गोळा करूनफांदीवरच्या फलाटावरून झाडाचे गाव सोडायचे असतेसफरचंदाने ना फक्त पडायचे असतेमग ते पाहून कुणाला गुरुत्त्वाकर्षणाचा नियम सुचू देत-ना सुचू देसुचल्याच्या आनंदात तेच सफरचंद कापून खाऊ देत-न खाऊ देपडणाऱ्याचे नशीब वेगळे सुचणाऱ्याचे

मैत्रिण - संदीप खरे

2008-07-07T12:14:00.007+05:30

मैत्रिण माझी बिल्लोरी, बुट्टूक लाल चुट्टुक चेरीमैत्रिण माझी हूं का चूं!, मैत्रिण माझी मी का तू !मैत्रिण माझी हट्टी गं, उन्हाळ्याची सुट्टी गं,मैत्रिण माझ्या ओठांवरची कट्टी आणि बट्टी गं !मैत्रिण रुमझुमती पोर, मैत्रिण पुनवेची कोरमैत्रिण माझी कानी डूल, मैत्रिण मैत्रिण वेणीत फूल!मैत्रिण मांजा काचेचा, हिरवा हार पाचूचाबदामाचे झाड मैत्रिण, बदामाचे गूढ मैत्रिणमैत्रिण माझी अशी दिसते, जणू झाडावर कळी

प्रिये ये निघोनी

2008-07-07T12:12:00.005+05:30

प्रिये ये निघोनी घनांच्या कडेनेमला एकटेसे आता वाटताहेकुणालाच जे सांगता येत नाहीअसे काहीसे मन्मनी दाटताहेअसे वाटते की तुझ्या पास यावेतुझ्या सौम्य नेत्रातले नीर व्हावेपरंतू मला वेळ बांधुन नेतेकधी मुक्तता हे कुणाला ना ठावेनको वाटते वाट ह्या पावलांनानको हालचाली... तनाच्या... मनाच्यानकोसे शुभारंभ ध्येया - भियाचेनकोशाच गप्पा आता सांगतेच्या...असे वाटते की कधी कोणी नव्हतोन आहे, न वाहे उरातुन श्वासउरा -

तू -- संदीप खरे

2008-07-07T12:11:00.006+05:30

तू गौरगुलाबी चर्येवरलालकेसरी टिकली टेकलेली... लालचुटुक ओठांतगडद गुलाबी गुपिते मिटलेली....लालगुलाबी वस्त्रांतसौम्य गुलाबी कांती लपेटलेली...मंद गुलाबी गंधाचीएक देहकुपी लवंडलेली...सभोवताल्यांशी राखलेलंएक फिकटं गुलाबी अंतर...तू ?... छे! ... तू नव्हेसचं तू;तू तर गुलाबच्या फुलाचे भाषांतर !!-- संदीप खरे

मी फसलो म्हणूनी... -- संदीप खरे

2008-07-07T12:11:00.004+05:30

मी फसलो म्हणूनी... संदीप : या कवितेविषयी आधी थोडंसं सांगतो...की हातामधून हात सुटून जातो, पण जे काही थोडे क्षण एकमेकांच्या वाट्याला आलेले असतात, ते मात्र मनामध्ये अमर होऊन रहातात. आणि या क्षणांकडे बघून जे म्हणावसं वाटतं, ती ही कविता -मी फसलो म्हणूनी हसूदे वा चिडवूदे कोणीती वेळच होती वेडी अन् नितांत लोभसवाणीती उन्हे रेशमी होती, चांदणे धगीचे होतेकवितेच्या शेतामधले ते दिवस सुगीचे होतेसंकेतस्थळांचे

तुटले -- संदीप खरे

2008-07-07T12:09:00.007+05:30

तुटले आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...बाकी सारे आकार, उकार, होकार, नकार...मागे पडत चाललेल्या स्टेशनांसारखेमागे मागे जात जात पुसटत चालले आहेत...पुसत जावेत ढगांचे आकारआणि उरावं एकसंध आभाळ, तसा भूतकाळत्याच्या छातीवर गवताची हिरवीगार कुरणं,भरून आलेली गाफील गाणी, काळेसावळे ढगआणि पश्चिमेच्या वक्षाकडे रोखलेले बाणाकृतीतील बगळेआता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...बंध रेशमी तुझ्यासवे जे जुळलेअन् क्षितिजावर

लागते अनाम ओढ श्वासाना

2008-07-07T12:09:00.005+05:30

लागते अनाम ओढ श्वासाना .... अद्न्यात अश्या काही ओळीलागते अनाम ओढ श्वासाना, येत असे उगाच कंप ओठांना, होई का असे तुलाच स्मरताना.....( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )हसायचीस तुझ्या वस्त्रांसारखीच फिकी फिकी, माझा रंग होऊन जायचा उगाच गहिरा..शहाण्यासारखे चालले होते तुझे सारे, वेड्यासारखे बोलू जायचा माझा चेहरा!एकांती वाजतात पैजणे, भासांची हालतात कंकणे, कासावीस आसपास

आयुष्यावर बोलू काही

2008-07-07T12:08:00.001+05:30

आयुष्यावर बोलू काही या कवितेमधील सीडी मध्ये नसलेली काही कडवी...कुणीच नाही बोलायाला त्याच्यासाठीझुकून खाली म्हणते अंबर बोलू काही...खर्ज बोलतो मनात ठेवून तार तमाशा'मध्या'मध्ये ठेवूनिया स्वर बोलू काही...रखरखीत हा रस्ता प्रवास करण्याचाशेवट त्याचा मिळेल तोवर बोलू काही...जग बदलाची कशास करता इतुकी घाईआधी बदलू स्वतःस नंतर बोलू काही...गल्ली मध्ये बोलायाचे कारण नाहीआयुष्याच्या हमरस्त्यावर बोलू काही...

करार - संदीप खरे

2008-07-07T12:07:00.006+05:30

चल आता बोलुन घेऊ ! बोलुन घेऊ थोडे !सुकण्याआधी माती आणि जाण्याआधी तडे !संपत आलाय पाऊसकाळ ! विरत चाललेत मेघ !विजेचीही आता सतत उठ्त नाही रेघ !मृदगंधाने आवरुन घेतलाय धुंदावण्याचा खेळ!मोरपंखी पिसर्‍यांनी ही मिटण्याची वेळ !सावाळ्या हवेत थोडं मिसळ्त चाललंय उन्ह !खळखळणार्री नदी आता वाहते जपून जपून !चल आता बोलुन घेऊ ! बोलुन घेऊ थोडे !लक्षात ठेव अर्थांपेक्षा शब्दच असतात वेडे !मनामधला कानाकोपरा चाचपून घे

दूरदेशी गेला बाबा.-- संदीप खरे

2008-07-07T12:07:00.004+05:30

दूरदेशी गेला बाबा... गेली कामावर आईनीज दाटली डोळ्यात , परि घरी कुणी नाही !! ध्रु !!कसा चिमणासा जीव , कसाबसा रमवलाचार भिंतित धावुन दिसभर दमवला' आता पुरे ! झोप सोन्या..' कुणी म्हणतच नाही !! १ !!कशासाठी कोण जाणे देती शाळेमध्ये सुट्टी ?कोणी बोलायाला नाही...कशी व्हावी कट्टी-बट्टी ?खेळ ठेवले मांडून ... परि खेळगडी नाही !! २ !!दिसे खिडकीमधुन जग सारे , दिशा दाहीदार उघडुन तरी तिथे धावायचे नाहीफार वाटे जावे

लागते अनाम ओढ श्वासाना - संदीप खरे

2008-07-07T12:06:00.004+05:30

लागते अनाम ओढ श्वासानायेत असे उगाच ओठानाहोई का असे तुलाच स्मरताना.....( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )एकांती वाजतात पैजणेभासांची हालतात कंकणेकासावीस आसपास बघताना.....तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )मी असा जरी निजेस पारखारात्रीला टाळतोच सारखास्वप्न जागती उगाच निजताना.....( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम

सरीवर सर…- संदीप खरे

2008-07-07T12:06:00.003+05:30

सरीवर सर…दूर दूर नभपार डोंगराच्या माथ्यावरनिळे निळे गार गार पावसाचे घरदारसरीवर सर..तडा तडा गार गारा गरा गरा फ़िरे वारामेघियाच्या ओंजळीत वीज थिजलेला पारादूरवर रानभर नाचणारा निळा मोरमोरपीस मखमल उतू गेले मनभरसरीवर सर..थेंब थेंब मोती ओला थरारत्या तनावरशहार्‍याचे रान आले एका एका पानावरओल्या ओल्या मातीतून भिजवेडी मेघधूनफ़िटताना नवे ऊन झाले पुन्हा नवथरसरीवर सर..उधळत गात गात पाय पुन्हा परसातमाती मऊ काळी

मी मोर्चा नेला नाही - संदीप खरे

2008-07-07T12:05:00.008+05:30

मी मोर्चा नेला नाहीमी मोर्चा नेला नाही, मी संपही केला नाहीमी निषेध सुद्धा साधा, कधी नोंदवलेला नाहीभवताली संगर चाले, तो विस्फ़ारुन बघतानाकुणी पोटातून चिडताना, कुणी रक्ताळून लढतानामी दगड होउनी थिजलो, रस्त्याच्या बाजूस जेव्हातो मारायाला देखिल, मज कुणी उचलले नाहीनेमस्त झाड मी आहे, मूळ फ़ांद्या जिथल्या तेथेपावसात हिरवा झालो, थंडीत झाडली पानेपण पोटातून कुठलीही, खजिन्याची ढोली नाहीकुणी शस्त्र लपवले नाही,

नामंजूर - संदीप खरे

2008-07-07T12:05:00.007+05:30

जपत किनारा शीड सोडणे - नामंजूर!अन वार्‍याची वाट पहाणे - नामंजूर!मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याचीयेईल त्या लाटेवर डुलणे - नामंजूर!मला ऋतुंची साथ नको अन् कौल नकोमला कोठल्या शुभशकुनांची झूल नकोमुहुर्त माझा तोच ज्याक्षणी हो इच्छावेळ पाहुनि खेळ मांडणे - नामंजूर!माझ्याहाती विनाश माझा! कारण मी!मोहासाठी देह ठेवतो तारण मी!सुंदरतेवर होवो जगणे चक्काचूरमज अब्रूचे थिटे बहाणे - नामंजूर!रुसवे - फ़ुगवे...

कसे सरतील सये... - संदीप खरे

2008-07-07T12:05:00.006+05:30

कसे सरतील सये, माझ्याविना दिस तुझेसरताना आणि सांग सलतील नागुलाबाची फुलं दोन रोज रात्री डोळ्यांवरमुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना, भरतील ना...पावसाच्या धारा धारा मोजताना दिस सारारिते रिते मन तुझे उरेओठ वर हसे हसे उरातून वेडेपिसेखोल खोल कोण आत झुरेआता जरा अळिमिळी तुझी माझी व्यथा निळीसोसताना सुखावुन हसशील ना,गुलाबाची फुलं दोन...कोण तुझ्या सौधातून उभे असे सामसूमचिडीचुप सुनसान दिवाआता सांज ढळेलच आणि पुन्हा

हे भलते अवघड असते --संदीप खरे

2008-07-07T12:04:00.005+05:30

गाडी सुटली, रुमाल हलले, क्षणात डोळे टचकन् ओलेगाडी सुटली, पडले चेहरे, क्षण साधाया हसरे झालेगाडी सुटली, हातामधुनी हात कापरा तरी सुटेनाअंतरातली ओली माया तुटूदे म्हटले तरी तुटेनाका रे इतका लळा लावुनी नंतर मग ही गाडी सुटतेडोळ्यांदेखत सरकत जाते आठवणींचा ठिपका होतेगाडी गेली फलाटावरी नि:श्वासांचा कचरा झालागाडी गेली डोळ्यामधल्या निर्धाराचा पारा फुटलाहे भलते अवघड असते... हे भलते अवघड असते...कुणी प्रचंड

नास्तिक -- संदीप खरे

2008-07-07T12:04:00.003+05:30

एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतोतेव्हा खर तर गाभा-यातच भर पडत असतेकी कोणीतरी आपल्यापुरता सत्याशी का होईना,पण प्रामाणिकपणे चिकटुन राहिल्याच्या पुण्याईची !एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतोतेव्हा होते निर्माणदेवाने आपला आळस झटकून देवळाबाहेर येण्याची !एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतोतेव्हा को-या नजरेने पाहत राहतोसभोवतालच्या हालचाली, भाविकाच्या जत्रा...कोणीतरी स्वत:चे

दाढी काढून पाहिला - संदीप खरे

2008-07-07T12:02:00.005+05:30

दाढी काढून पाहिला आन् दाढी वाढून पाहिलाचेहरा कंटाळवाणा पण अबाधित राहिलामी सिनेमाला जरी सुरुवातीला कंटाळा लोफक्त पैसे वसूल व्हावे म्हणून शेवट पाहिलाचार मिळता चार लिहिली ना कमी ना जास्त हीप्रेमपत्राना ही कागद रद्धीचा मी शोधलानामस्मरणाला सुद्धा दिधली ठराविक वेळ मीमी किलो आन् ग्रॅम वरती मोक्ष मोजून घेतलालाल हिरवे दीप येथे पाप पुण्याचे उभेसोयीचा जो वाटला मी तोच सिग्नल पाळलामी धुके ही पाहिले आन् धबधबे

उत्कट-बित्कट होऊ नये - संदीप खरे

2008-07-07T12:02:00.003+05:30

उत्कट-बित्कट होऊ नये, भांडू नये, तंडू नये..असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नयेनको कुठला नवा भार, जुनेच गुंते शिल्लक फार..सूर गाठ-नीर गाठ, राहून द्याव्यात, ओढू नये...असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नयेअसे वाटते बसून घ्यावे, उरले श्वास मोजत रहावे..जन्मा-बिन्मा आलो त्याचे, पांग सुद्धा फेडू नये...असे वाटते आज-काल, नवे काही मांडू नयेशिंकांसारखे सोपस्कार, मला झालीये गर्दी फार..असल्या गळक्या

आताशा.. असे हे.. मला काय होते? - संदीप खरे

2008-07-07T12:01:00.004+05:30

आताशा.. असे हे.. मला काय होते!!!कुण्या काळचे , पाणी डोळ्यात येते.....बरा बोलता बोलता , स्तब्ध होतो...कशी शांतता , शून्य शब्दांत येते.......आताशा.. असे हे .. मला काय होते!!!कुण्या काळ चे , पाणी डोळ्यात येते!!!कधी दाटु येता , पसारा घनांचा....कसा सावला रंग , होतो मनाचा...असे हालते .. आत हलुवार काही...जसा स्पर्श पाण्यावरी चाँदण्याचा....असा ऐकू येतो , क्षणाचा इशारा ...क्षणी व्यरथ होतो ... दीशांचा

मी हजार चिंतांनी - संदीप खरे

2008-07-07T12:01:00.003+05:30

मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो,तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो.मी जुनाट दारापरी किरकिरा बंदी,तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वछंदी,मी बिजागरीशी जीव गंजवीत बसतो,तो लंघुन चौकट पार निघाया बघतो.डोळ्यात माझीया सुर्याहुनी संताप,दिसतात त्वचेवर राप उन्हाचे शाप,तो त्याच उन्हाचे झगझगीत लखलखते,घड्वून दागिने सुर्यफुलांपरी झुलतो.मी पायीरुतल्या काचांवरती चिडतो,तो त्याच घे‌ऊनी नक्षी मांडून बसतो,मी डाव रडीचा

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर - संदीप खरे

2008-07-07T11:42:00.005+05:30

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...त्याच जागी त्या येऊन जाशी, माझ्यासाठी... माझ्यानंतर...कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर...अवचीत कधी सामोरे यावे...अन् श्वासांनी थांबून जावे...परस्परांना त्रास तरीहि, परस्पराविण ना गत्यंतर...कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...मला पाहुनी... दडते-लपते,आणिक तरीहि... इतूके जपते...वाटेवरच्या फुलास माझ्या... लावून जाते हळूच फत्तरभेट जरी ना ह्या

एक फोन - संदीप खरे

2008-07-07T11:42:00.004+05:30

करु वाटे खरे तर तुला एक फोनयावा वाटे खरे तर तुझा एक फोनअसे काही होत नाही मग उगाचचयाला कर फोन कधी त्याला कर फोनफोन तुझा सदा चालू कधी बंद नाहीआणि त्याला तारेचाही आता बंध नाहीपक्षापरी निरोपांची हवेतून ये-जाहातातून तो ही परी झेपावत नाहीहातामध्ये फोन तरी प्रश्ण एवढाचबोलायचे काय आणि बोलणार कोणकसा बघ फोन माझा गावोगाव फ़िरेहातातल्या हातामध्ये एकटाच झुरेह्रदयात साठवल्या काही जुन्या खुणाटाकवेना फोन बाई जरी